Op avontuur

 

 

 

Tijdens de samenkomst in november in Apeldoorn ging het over kleding.
Ik gaf aan dat ik, ondanks dat ik weet dat ik kritiek krijg, toch aantrek wat mij goed lijkt, sokken in sandalen, zwarte trui op blauwe sportkleding….
Het lijkt net alsof ik daarmee helemaal in mijn kracht sta, maar zo voelt het toch niet.
Het voelde meer van “waar bemoeien jullie je mee, ik bepaal zelf wel wat ik doe”.
Toen kreeg ik een verrassende reactie ”Jij hebt het heel sterk in je om vast te houden wat je gewend bent”. Dat was dus een reactie in een heel andere richting dan ik verwacht had.


Hoewel ik het voor wat betreft kleding niet zo herken, wordt mij dit natuurlijk niet zomaar aangereikt. En waarom zou het alleen op kleding betrekking hebben. Zaak dus om daar eens goed naar te kijken.
Eerlijk gezegd had ik het toch een beetje weg laten zakken. Tot dat ik bij mijn fysiotherapeut kwam voor een vervolgbehandeling en hem vertelde dat ik niet het gevoel had dat mijn klacht veel was veranderd na de vorige behandelingen.
Hij zei toen:  dan wil ik nu iets anders gaan proberen en gooide er vervolgens een uitspraak van Einstein tegen aan en zei: “Als je blijft doen wat je altijd al deed, dan zul je krijgen wat je altijd al kreeg”.


Die zin bleef me daarna voortdurend door het hoofd spelen en ik voelde dat het ook op een diepere manier voor mij bestemd was. Het was voor mij het tweede signaal dat ik er mee aan de slag moet.

 

Ik heb daar een kort verhaaltje over geschreven:

 

Als ik blijf doen wat ik altijd al deed……

 

Als ik blijf doen wat ik altijd al deed,
dan zal ik krijgen wat ik altijd al kreeg.
Daar kom ik dus geen stap mee vooruit,
maar word ik juist in mijn ontwikkeling gestuit.

 

 
Als ik blijf doen wat ik altijd al deed,
dan zal ik krijgen wat ik altijd al kreeg.
Ik moet onderzoeken waarom ik iets doe,
misschien kies ik dan anders dan tot nu toe.
 

Als ik blijf doen wat ik altijd al deed,
dan zal ik krijgen wat ik altijd al kreeg.
Daarom wil ik nu voelen wat echt bij mij hoort,
welke keus mij zal passen en mij echt bekoort.

 

  Ja, ik wil nu voelen wat echt bij mij hoort,
welke keus mij zal passen en mij echt bekoort.

 

 

 

Gevoel is niet voor watjes

 
Dat wat gebeurtenissen met je doen
vraagt om moed om dat te durven ervaren,
het toe te laten wat je in je lijf merkt,
er niet voor aan de kant te gaan,
of zelfs om te keren en je bezig te houden met zoethoudertjes.

 

Wat is dat, gevoel?
En heb je het lef om dat even te laten bestaan,
zodat je er helemaal doorheen kunt gaan?

Het vraagt moed om ook aan de buitenkant te zijn wie je werkelijk bent,
om een stukje van jezelf te ontdekken dat je nog niet kent.

Moed.

Gevoel is niet voor watjes.

 


het botst, het knettert
het spat en het spettert
het bonkt, het vonkt
want...
door weerstand
komt vuur tot brand

het botst, het ketst
het verwondt, het kwetst
het hoost, het loost
en troost
het snoeit
maakt ruimte en groeit

 

 

 

Bewustwording

 

Na veel hindernissen in mijn leven,
is het nu de tijd om aandacht aan mij zelf te geven
Niet meer te hoeven werken,
wat mijn vrije tijd toch wat liet beperken
 
Al een tijd met pensioen,
bedenk ik per dag wat te doen
Gevoel geeft het vaak aan, dan ontstaat het spontaan
om bv heerlijk de natuur in te gaan.
Genieten van, waar ik vroeger geen oog voor had,
komt nu eens te meer op mijn pad
Als ik op mijn rug lig te mijmeren in het gras,
bedenk ik hoe het vroeger was

Mijn zelfbeeld heeft een verandering ondergaan,
‘ k ben blijer en meer in balans in het leven gaan staan
Ook meer bij mij zelf en door mijn innerlijke drang,
komt het proces kabbelend op gang.
Bewuster in het leven te staan,
in contact met je wezen, en daar mee leren om te gaan
waardoor er iets mooi's kan ontstaan

Dromen en beelden geven mij een andere kijk op... en in... het leven,
zonder mijzelf voorbij te streven.
Dankbaar voor de levenslessen die mij hebben leren inzien,
 leiden naar meer balans, vreugde, en vrijheid, wat ik als persoontje nu verdien!